تبليغاتX
محکوم به تنهایی
در طوفان دریا با خدا بودن بهتر از نا خدا بودن است
میکشم غم یار را در دوره ی دلدار

میکشم غم دوری همدم خویش که نامش را نیز ز یاد برده ام.

چهره ای داشت پر از دلبستگی که تک نگاهش این چنین مرا از درون ویران کرد

همچنان به امدنش امیدوارم

هر روز رنگ انتظار وبوی امدنش را در خود میپرورانم

گفته ام که فراموشش نمیکنم گفته ام نمیفروشمش به گذر لحظه ها

انچنان تنهایم که خود را کوچک تر از کوچک میدانم بدین سان که بدون او زندگی را نمیفهمم

میمانم در انتظارش که چون اید بگویم"منم انکس که از زمانه درس مردانگی اموختم"

انتظارش را منتظرم 

    

                                                                   

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 0:54  توسط سام  |