تبليغاتX
محکوم به تنهایی
در طوفان دریا با خدا بودن بهتر از نا خدا بودن است
همیشه به خودم میگفتم تنهاییم را باید با کسانی پر کنم که دوستشان دارم.

و اگر انها نیستند با خاطراتشان......

خاطراتی که چون خط میخی بر خاطرم هک شدند.

خاطراتی ماندنی...

راست هست که میگویند انسان ها با خاطراتشان زنده هستند و زندگی می کنند.

همیشه دوست داشتم که خاطراتم را در برگی از جنس خاک دراورم اما..

نمیتوانم

اخر در این شهر به هم ریخته شان میشود کاری کرد.

من در این شهر که انسانهایش هیچ از عاطفه نمدانند...

چگونه..

اه..

چگونه میتوان نوشت.چگونه میتوان حرف دلم را به نوشتن ارم.

کمکم کن.

و دیگر هیچ....

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387ساعت 1:7  توسط سام  |